Fietsvakantie 2009 - Finland



Ik heb een collega die niets begrijpt van mijn fietsen. 'Je maakt helemaal niets', roept hij uit. 'Je bent een maand bezig en je eindigt weer waar je begonnen was'. Zelf maakt hij beelden en, zo redeneert hij, na een maand heeft hij een product. Iets wat hij in zijn handen kan houden of aan iemand anders laten zien. Ik maak dan het flauwe grapje dat ik kilometers maak.
En toch denk ik dat hij ongelijk heeft. Ik maak wel degelijk wat. Ik maak ervaringen en herinneringen. Ik maak wat mee. En uiteindelijk is dat toch hetgeen waar je het meest aan hebt. Terug kunnen kijken. En daarom fiets ik. En vind ik het leuk. Hierbij een overzicht van de ervaringen die indruk hebben gemaakt.
Fietsen in Finland is mooi. Tenminste als je van rust houdt. En ruimte. En je moet ook wel wat van bomen houden. En zeker geen hekel hebben aan water. Je moet begrijpend kunnen knikken als mensen onverstaanbare dingen tegen je zeggen. En nooit een worstje of een biertje afslaan. Kortom, het is prima om te fietsen in Finland. Het hoogste hoogtepunt was voor mij op een van de laatste dagen. We zijn onderweg naar Porvoo en onderweg kopen we een vers bakje aardbeien die we in de zon opeten. Daarentegen was het laagste hoogtepunt toen we, al na een hele tijd in de regen fietsen, in een bushokje moeten schuilen omdat we bijna wegspoelen. De langste fietsdag was
115 kilometer toen de camping dicht was en we door moesten naar de volgende. Om 20.00 uur stapten we pas van de fiets. De kortste fietsdag was de laatste dag toen we maar 15 km naar de boot moesten. Totaal hebben we een kleine 1250 kilometer gefietst.
Het mooiste plekje was op de camping in Orilampi, waar we ver van de andere kampeerders alleen aan het water staan. Het was alsof we wild kampeerden. Dit was ook meteen de meest vieze camping. De goedkoopste camping kostte 5 euro. Dat was eigenlijk geen camping maar een Evangelisch opleidingscentrum. De duurste camping was 20 euro en dat was op meerdere plekken.
Tijdens de vakantie hebben we 15 caches gevonden en 6 niet. Het minst lekkere eten was in Virulahti en het lekkerst hebben we gegeten Loviisa. Was ook meteen een van de duurste maaltijden wat maar weer bewijst dat kwaliteit gewoon geld kost.

Al met al is het ons goed bevallen in Finland. In het algemeen erg rustig daar. Prima wegen, veel natuur en bijna elke plek is een plaatje. Ook het verblijf bij Sylvia en Tapani was bijzonder goed bevallen. Een prachtig plekje dat ze daar hebben. Het is een land waar we zeker nog een keertje zullen gaan fietsen!

Lees hier over het wel en wee van twee Groninger fietsers in den vreemde. Klik hier om naar de beschrijving en de foto's te gaan.

Ben je meer een plaatjeskijker en absoluut niet ge´nteresseerd in de verhalen, klik dan hier om alle foto's op een rijtje te zien.

En als uitsmijter zijn er ook nog een aantal panoramafoto's gemaakt. Die kun je hier zien.

Om terug te gaan naar de fietssite van Hans, klik hier.

Hans van der Veeke, 3 november 2009

Mocht je vragen en/of opmerkingen hebben, schroom dan niet om me te mailen. Dit kan op het volgende adres:


Wellicht ten overvloedde: Alle foto's en teksten op deze site zijn (c) 2009 van Hans van der Veeke. Mocht je wat willen gebruiken, overleg dan eerst met mij!