Dom

Elke dag maak ik wel fouten. Soms zijn het domme fouten. En een enkele keer is het een blunder. Die van vandaag kan zeker in de top tien.

Iedere tweede zondag in de maand komen een aantal semi-wereldfietsers in Groningen om 10 uur bij het peerd om samen een rondje te fietsen. Wij gaan ook regelmatig mee. Zo ook vandaag. Het lijstje van voorbereidingen ziet er meestal als volgt uit:

– op tijd opstaan : Check!

– brood maken om mee te nemen : Check!

– bidon met drinken klaar zetten : Check!

– fietsen op de fietsendrager : Check!

– fietssleutels mee

– koffie mee : Check!

– regenkleding mee : Check!

– gereedschap en plakspullen mee : Check!

Je ziet hem al aankomen. Toen ik in Groningen de fietsen eraf haalde, vroeg Saskia waar de fietssleutels waren. Die hingen dus thuis nog aan het haakje. Er zat niets anders op dan naar huis te rijden. We hebben nog even gebeld en overlegd, maar het was niet meer te combineren. Omdat we toch in volledig fietsornaat klaar zaten zijn we toch maar op de fiets gestapt en hebben een rondje in Noord-Groningen gefietst. Achteraf helemaal niet verkeerd. Want als je eenmaal op de fiets zit, dan is het overal goed trappen.

We hadden bedacht dat het wel leuk is om naar Lauwersoog te fietsen. En tegenwoordig hoef je maar in de goede richting te fietsen en je komt wel een knooppunten bord tegen. En daarop konden we zo een mooi rondje van 70 km uitstippelen.

Als er niemand op je zit te wachten heb je ook alle tijd om even te stoppen als er wat te zien is. Bij de Oude Dijk tussen Den Andel en Westernieland ligt en stukje oude dijk. Een paar eeuwen eeuwen geleden  stond je hier nog te soppen in de Waddenzee. 

Bij de kerk van Hornhuizen is het koffietijd. Niet de geplande koffie in de werkplaats van Marten met een heel gezelschap, maar koffie uit de thermos met zijn tweeën. Gelukkig kunnen we het goed met elkaar vinden dus aan gezelligheid geen gebrek.

Op het militair oefenterrein zijn ze vandaag niet bezig. We kunnen gewoon langs de Waddenzee dijk naar Lauwersoog fietsen. Daarbij kunnen we het niet laten om even op de dijk te klimmen en over de zee te staren. Ik ben altijd gefascineerd door de hoeveelheden water, de geur van het wad en het krijsen van de meeuwen.

In Lauwersoog fietsen we even naar de punt. Er liggen best veel vissersboten hier in de haven.

Op de terugweg komen we ’toevallig’ langs een vistent en delen we een bakje kibbeling.

Daarna door naar Zoutkamp. Een mooi plaatsje waar altijd wat te doen is. Maar vandaag is het niet druk. Waarschijnlijk omdat het beloofde mooie weer uitblijft. Met 12 graden houdt het niet over. Een verdwaalde Duitser en een Deen in winterkleding zijn de enigen die we zien.

Langs de weg lijkt er een wasrek met koffiefilters te staan. Het blijken platvissen te zijn. Ik weet nooit het verschil tussen schol en schar en ook hier heb ik geen idee wat er hangt. Ik vind ze beide lekker dus het maakt me ook niet uit.

Daarna gaan we weer richting Baflo. En ook bij een knooppuntenroute kun je verdwalen. Bij een afslag staat geen bordje en we gokken verkeerd. Het was een goede foute gok. We komen in Warfhuizen. Recentelijk heeft in de Volkskrant een stuk gestaan over kluizenaars in Nederland. Er woont er ook en achter het altaar in de kerk in Warfhuizen. Misschien kunnen we hem met brood of dropjes naar voren lokken.

Het kerkje is een plaatje. En de binnenkant nog mooier. Ik ben niet zo van het geloof, maar de Maria die hier staat is de moeite waard. Als ik een foto met mijn telefoon wil maken meldt deze dat hier wel een wifi netwerk is. Onze kluizenaar gaat dus wel dìgitaal naar God.

Als laatste hebben we bij Maarhuizen een van de mooiste fietspaadjes van Nederland. Veel boerderijen hier hebben een eigen begraafplaats. Het pad loopt hier omheen wat het een serene uitstraling geeft. Gewoon prachtig.

Ondanks de slechte start toch een mooie dag gehad. Zouden we vaker moeten doen; domme fouten maken. Het maakt het leven wel verrassend en onvoorspelbaar. En dat gebeurt niet zo vaak meer tegenwoordig.