Vrijdag 27 juli: Fisching – Lavamünd

84 km (totaal 361 km) – 448 hoogtemeters.
Camping Lavamund (€23,=)

De top is in zicht
Een afdaling wacht op ons
Geen groter genot

Gedurende het eerste deel van de dag gaan we klimmen. We moeten naar de Oberdacher Sattel op 955 meter. Die brengt ons in Karinthië. Maar voor het zover is, hebben we gelukkig nog wel wat te zien.

Eerst komen we langs de kasteelruïne Eppenstein. Het ligt mooi op een heuvel maar ik vraag me altijd af hoe zoiets werkte. Voordat ze uit hun kasteel zijn, is de vijand toch allang weer voorbij? Ik snap dat je uitzicht hebt (alhoewel ik ook daar aan twijfel met al die bomen) maar dan? Vlug naar beneden rennen? Stenen gooien? Geen idee. Hij is in elke geval rond het jaar 1000 gebouwd en heeft toen 650 jaar het dal bewaakt. Daarna is hij in verval geraakt en nu is er dit over.

De route loopt veel langs grote wegen vandaag. Dit komt omdat het dal zo smal is. Na Bad St. Leonhard zou ik het zelfs niet meer dan een kloof willen noemen. Er is dan ook geen fietspad meer, maar we moeten dan via de grote weg. Het stikt hier ook van de houtzagerijen. Naast de geur van vers gemaaid gras, vind ik die van net gezaagd hout heerlijk. We horen zagen snerpen en vrachtauto’s rijden aan met bomen en af met planken.

Het laatste stuk klimmen we door het bos. We lazen dat het in Nederland de warmste dag ooit zou worden. Hier kunnen ze er ook wat van en dan is een beetje schaduw fijn. Het is trouwens een makkelijke geleidelijke klim en we zijn boven voor we er erg in hebben. Het nadeel van het bos is dat je geen uitzicht hebt. De gps registreert 988 meter en dan gaan we weer naar beneden.

Er volgt nu een afdaling van wel 40 kilometer. Ja, je leest het goed. 40 kilometer. Niet dat je helemaal niet hoeft te trappen, maar het kost niet veel inspanning. In Bad St. Leonhard is er een culinair feest. We signaleren de eerste bierdrinkers en de worsten hangen al boven het vuur. Tussen de feestgangers door zoeken wij de bezienswaardigheden. Eerst de kasteelruïne van Gomarn. In 1287 gebouwd en in 1762 afgebrand. De brandmelders waren nog niet geïnstalleerd of het brandde weer af. Toen heeft men het maar opgegeven.

Vervolgens gaan we op zoek naar ‘de’ Parochiekerk. Hierin is de meest uitgebreide collectie middeleeuws glas in lood van Karinthië te vinden. Maar laten er nu maar liefst twee kerken zijn in dit gat. En ze liggen alle twee op een heuvel. De eerste is mooi van binnen maar die is het niet. Voor de tweede gaan we een loeisteile heuvel op om erachter te komen dat dat wel de goede kerk is en dat hij gesloten is. Daarom maar een foto van de eerste kerk.

Via een autoweg, maar wel lekker dalend, gaan we naar Wolfsberg. Een grote plaats van 25.000 inwoners gedomineerd door kasteel Wolfsberg dat natuurlijk op een heuvel ligt. Daar hebben we het wel even mee gehad, dus we zien het alleen vanuit de verte liggen.

Vanaf hier zitten we op een mooi fietspad langs de Lavant. Dit fietst een heel stuk fijner dat op of langs een autoweg. Om ons heen rommelt het. Er zit voldoende onweer in de lucht.

Als het begint te druppen schuilen we even in een toren waar we een kopje thee maken.

Iets verder komen we langs Sankt Paul. Hier staat een Benedictijns stift op een rots van 70 meter. Het komt voor ons net boven het maisveld uit. De stift is een van de drie grootste in Karinthië.

In Lavamünd doen we boodschappen terwijl het om ons heen dondert en bliksemt. De camping is een grasveld bij een zwemplaats, waar we de faciliteiten mogen gebruiken. Dan vind ik €23 best nog veel. De campings in Oostenrijk zijn duur, maar meestal zijn de faciliteiten er ook naar, inclusief wifi. Als we de camping op komen begint het te plenzen. Gelukkig zijn er nauwelijks kampeerders en is er een afdak waar we onder kunnen zitten. Eerst maar aan het bier en douchen. Na een tijdje schijnt de zon weer en zet ik het tentje op. Het was weer een prachtige dag. Morgen hebben we (weer) een klimdag en steken we via de Seebergsattel (1216 m) over naar Slovenië.


profiel-27-07

kaart-27-07

4 thoughts on “Vrijdag 27 juli: Fisching – Lavamünd

  1. Willem says:

    Mijn ervaring in Oostenrijk is dat het overdag vaak Mooi weer is,maar dat in de namiddag behoorlijk kan gaan plenzen. Mooie tijd voor een wel verdient biertje Hans.

  2. gert says:

    Regelmatig overvalt mij de gedachte dat Hans de fotograaf zich heeft laten inspireren door Boudewijn de Groot, hoe sterk is de eenzame fietser. Dankzij de kleurenpracht op de fiets weet ik dat het Saskia is dus met de kracht zit het wel goed en is de fietser een fietster. Een foto van een eenzame Saskia kan ook al niet Hans de fotograaf is immer(s) nabij. Nabij want Hans kent zijn klassieken en dus de uitspraak van Magnum fotograaf Robert Capa: “If your pictures are not good enough, you are not close enough”.
    Eigenlijk wil ik me beklagen over de kant-nog-wal-rakende associatie die sommige van de foto’s bij mij oproepen. Voor het overige, ga voort met uw goede werken.

  3. Liedeke says:

    Wij zijn de heetste dag van het jaar in Nederland al zeilend op de boot doorgekomen. Voor ons zit ons zeilweekje er al weer op! Vandaag hier in Waterland harde wind en regenbuien Lekker voor de gewassen. En goed voor mij: Ik ben een mooi-weer zeiler. 40 km afdalen alsof je op een elektrische fiets zit! Ik heb even op de kaart gekeken waar jullie zitten: ik kijk uit naar de beelden in Slovenië. Of het er daar ook zo keurig aangeharkt bij ligt met het hout op nette stapels.

Leuk als je reageert