Loviisa - Kotka
Loviisa – nat – rustig – gravel – Koningsweg – begraafplaats – Kotka –
golfclub – caches – moe

Om een uur ’s nachts houdt de regen op. Hoe ik dat weet? Ik werd er wakker van. Maar bij het opstaan is het nog steeds erg vochtig omdat het nog behoorlijk bewolkt is. De lucht zit net zo vol als de Efteling in de zomer en het is de vraag wanneer het eruit wil. We breken de tent af en pakken hem nat in. Zijn wel een paar kilo extra op de bagagedrager maar de fiets kan het hebben. We ontbijten in de ‘woonkamer’ van de camping waar we lekker droog en warm zitten.

Om half negen vertrekken we en in Loviisa doen we nog wat boodschappen voor de dag. Vandaag is het veel over gravel fietsen en, omdat we steeds verder van Helsinki vandaan komen, worden de wegen veel rustiger. Een paar auto’s per uur en dan heb je het ook wel gehad. De zon begint door te breken en we hebben zin in koffie. We fietsen langs een riviertje met veel steigers en daar kraken we er (tijdelijk) een van. Niemand die het merkt.
Langs de geplande route heb ik een aantal caches gelokaliseerd. Na een tijdje fietsen komen we langs twee stuks, maar we kunnen ze beide niet doen. Voor een moeten we een paar honderd meter een heuvel op klimmen door de bossen en we willen de fietsen met alle spullen niet zo langs de weg laten staan. De andere is bij een mooi plekje bij een brug. Maar ze zijn net de brug aan het verbouwen  dus we kunnen er niet bij. We vinden het plekje wel zo mooi, dat we dan maar nog een kopje koffie brouwen.
In Ruotsinpyhtää is het wat drukker. We hebben eerst niet door waarom, maar er het rustieke dorpje wordt  door midden gedeeld door de het riviertje Kymijoki wat eens de grens is geweest tussen Rusland en Zweden. Daarnaast leverde het riviertje de kracht voor de ijzerindustrie die daar bloeide. De toren van het fabriekje is nog bewaard gebleven. 

Het is de derde dag en dat kunnen we merken. Het fietst zwaarder over gravel en het fietst zwaarder door de bagage. Ook de weg is niet echt vlak dus het is even ploeteren vandaag. We zijn wel blij met onze Rohloffs en dichte kettingkast anders hadden we elke avond de ketting kunnen schoonmaken en smeren. Overigens hebben we nauwelijks last van zadelpijn en dat is dan wel weer lekker.
De route volgt af en aan de Koningsweg. Dat is te zien aan de borden en aan de stenen markeringspalen. Soms is deze weg alleen voor fietsers maar soms rijdt er ook gewoon het verkeer op. Bij Broby is de derde cache van de dag. Bij een prachtige kerk, die ze goed verstopt hebben in steigers en plastic. Ik vraag me echt af waarom wij kerken altijd in de verbouwing zien en waarom die verbouwingen altijd in de zomer plaatst moeten. Jammer maar helaas, we kunnen er niet in. Een bus met toeristen staat ook tevergeefs te kijken.
Na wat zoeken vinden we de cache. Een filmkokertje in de railing van een trapje. Het is even peuteren voor we hem eruit hebben. Als we het dorpje uit fietsen, komen we langs het kerkhof. Een mooi muurtje nodigt ons uit om op te gaan zitten en een boterhammetje te nemen. De zon schijnt volop en het begint zelfs warm te worden.

Kotka is een grote stad. We merken het aan de bebouwing en dan komen we nog niet eens in het centrum. De camping Santalahti legt er dan ook ver buiten, aan de Oostzeekust. Er mag veel niet. Onder andere een biertje mee nemen naar de tent. En daar had ik nu juist zo’n zin in. We zijn geen winkel meer tegen gekomen op het laatste stuk, anders had ik er een kunnen kopen. Je kunt niet alles hebben…
Het is wel een erg mooie camping. Groot en met veel faciliteiten. Een mooi centraal gebouw met lekkere douches, veel keukentjes en een grote veranda. Die komt morgen nog van pas.
De tent zetten we op tussen de bomen. We hebben  een eigen bankje en een eigen steen. Daarna douchen en dan toch maar op het terrasje bij de receptie een biertje drinken. De zon schijnt nog volop en het is heerlijk. We zitten nog steeds in de ‘niet-koken’ modus. De camping heeft geen restaurant, maar bij de golfclub verderop kun je ook eten. Dat doen we dan ook en voor € 14,50 de man/vrouw hebben we een heerlijke maaltijd. Terwijl Saskia naar de wc is, ontdekt Hans een pc. En warempel, het Internet doet het ook nog. Zo kan ik weer even onze reisblog bijwerken.

Ondanks de vermoeide dag gaan we toch nog op pad om een tweetal caches te doen. Het wordt een wandeling van 6 km maar het brengt ons bij prachtige plekjes. De ene cache blijkt een uitgeholde steen te zijn. Ik heb hem meerdere keren in de hand voordat ik het klepje aan de onderkant ontdek. De andere is een ‘earth-cache’ en brengt ons bij wat bijzondere stenen. Totaal uitgeput en bezweet bereiken we in het donker weer de tent. Voor de derde keer stap ik die dag onder de douche en daarna in de slaapzak. Het duurt niet lang om in slaap te vallen.

Klik op een foto hieronder om hem groter te zien. Je kunt daarna bladeren met de pijtjestoetsen

           
           
Vorige dag Overzicht Volgende dag